กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 266 อสูร มาร มนุษย์ ล้วนปรากฏกาย
“สุญญตามาตุภูมิ พระแม่ไร้กำเนิด พระเมตไตรยจุติ บัวขาวชำระโลก!”
เหนือท้องนภากาศ ร่างเงาสีขาวสายหนึ่งก้มลงมองผืนแผ่นดิน ดุจดั่งเทพเทวาค้ำสวรรค์
สุรเสียงของเขาเปี่ยมด้วยความน่าเกรงขาม ทว่าแฝงไว้ด้วยความเมตตากรุณาอันยิ่งใหญ่และความสันโดษเป็นสุข
เพียงแค่ก้มมองและเอ่ยบริกรรมคาถา ทูตสยบมารแห่งตี้โจวก็ขยับเขยื้อนมิได้ ถูกตรึงแน่นอยู่กลางอากาศ
“อมิตตพุทธ ทุกสรรพสิ่งล้วนเป็นทุกข์ สรรพสัตว์ยากจะโปรด เข้าร่วมลัทธิบัวขาวของข้า ย่อมพ้นจากทุกข์แห่งการเวียนว่ายตายเกิด...”
เงาร่างมหึมาสวดสาธยายพระธรรมอย่างเนิบช้า พลันบังเกิดบุปผาหอมหลากสีโปรยปรายจากฟากฟ้า และดอกบัวทองผุดขึ้นมาจากผืนปฐพี
“คือพระพุทธเมตไตรย คือพระพุทธเมตไตรยจริงๆ ด้วย!”
ผู้คนต่างพากันโห่ร้องยินดี และกราบไหว้กันอย่างกระตือรือร้นยิ่งขึ้น