บทที่ 260 เพลิงที่จุดไม่ติด

บทที่ 260 เพลิงที่จุดไม่ติด

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พี่น้องทั้งหลาย แอบตามข้าเข้าไปในยุ้งฉางเงียบๆ อย่าได้จุดไฟเด็ดขาด ตามมาให้กระชั้นชิด!"

เจ้าไม้ไผ่ตะโกนบอก

"เข้าใจแล้ว!"

ผู้คนต่างชูคราดโกยปุ๋ยและด้ามอีเต้อในมือขึ้น ขานรับด้วยน้ำเสียงระโหยโรยแรง

พวกเขามิได้ล่วงรู้เลยว่าแท้จริงแล้วยุ้งฉางนั้นว่างเปล่ามานานแล้ว

พวกเขารู้เพียงแค่ว่าพวกขุนนางซ่อนเสบียงอาหารไว้ในยุ้งฉาง ไม่ยอมแจกจ่ายให้พวกเขากิน

สิ่งที่พวกเขาต้องทำ ก็คือใช้อาวุธ (เครื่องมือทำกิน?) ในมือ แย่งชิงเสบียงอาหารที่เป็นของตนเองกลับคืนมา

ด้วยเหตุนี้ ขบวนคนเจ็ดแปดร้อยคนจึงมาถึงยุ้งฉางได้อย่างราบรื่นไร้อุปสรรคอย่างน่าประหลาด

และหน้าประตูยุ้งฉางก็ไม่มีคนเฝ้าเวรยามอยู่จริงๆ ดังที่จางซานบอกไว้