กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 244 โจรสลัดแม่น้ำปล้นชิง
"ทั้งชนหินโสโครก ทั้งเผาเรือ แถมยังล้อมพวกเราไว้อีก ดูท่าพรรคเฉาคงหมาจนตรอกกระโดดข้ามกำแพงเสียแล้วสินะ"
ซ่งรุ่ยยิ้มเจื่อนพลางมองเฉินเซิ่งแล้วกล่าวว่า "น้องชายเฉิน ด้วยฝีมือของเจ้า คงฝ่าวงล้อมออกไปได้ อย่าได้สนใจตัวถ่วงอย่างข้าเลย รีบหนีไปจากที่นี่เสียเถิด"
เคร้ง!
ดาบไม้เท้าของเฉินเซิ่งหลุดออกจากฝัก ฟันดาบเดียวผ่าเรือออกเป็นสองท่อน ท่อนหนึ่งกำลังลุกไหม้ อีกท่อนยังไม่ติดไฟ โครงสร้างเรือถูกทำลายยับเยินปานนี้ อีกประเดี๋ยวคงจมดิ่งสู่ก้นแม่น้ำ
ชั่วพริบตานั้นเอง
เฉินเซิ่งทะยานขึ้นสู่เวหา แล้วตวัดดาบฟันขวางใส่เรือครึ่งท่อนที่ยังไม่ลุกไหม้
แครก!
เรือครึ่งลำจมลงสู่แม่น้ำ เหลือทิ้งไว้เพียงแผ่นดาดฟ้าเรือส่วนหัวขนาดใหญ่ เมื่อตกลงกระทบผิวน้ำก็ซัดคลื่นสีขาวกระจาย ลอยกระเพื่อมขึ้นลงอย่างโคลงเคลงยิ่งนัก