บทที่ 242 เรือโจรของพรรคเฉา

บทที่ 242 เรือโจรของพรรคเฉา

"น้องชายเฉิน ต้องรบกวนให้เจ้าเสียเงินอีกแล้ว"

ซ่งรุ่ยกล่าวอย่างเกรงอกเกรงใจ

"ท่านผู้เฒ่า ข้ารู้สึกว่าที่ท่านลากข้าลงน้ำ มิใช่เพราะถูกใจพลังฝีมือของข้า แต่เป็นเพราะถูกใจถุงเงินของข้าเสียมากกว่า"

เฉินเซิ่งเอ่ยหยอกเย้า

แม้จะพูดไปเช่นนั้น ทว่าเขาก็ยังคงเลือกที่จะจ่ายค่าเรือ

ยากนักที่จะได้พบขุนนางตงฉินผู้ยอมอุทิศตนเพื่อราษฎร เรื่องเล็กน้อยเพียงนี้ เงินทองเพียงเล็กน้อย ช่วยได้ก็ช่วยเถิด

"คนพายเรือ พอจะบรรทุกพวกเราสองคนรวมถึงสัตว์พาหนะไปด้วยได้หรือไม่ เรื่องราคาคุยกันได้"

เฉินเซิ่งหันไปเอ่ยถามคนพายเรือผิวคล้ำคนหนึ่ง

พลางเอ่ยถามพลางล้วงตั๋วเงินใบหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ เพื่อแสดงว่าตนไม่ได้ขาดแคลนเงิน