เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 201 ซ่งรุ่ยผู้โคตรเก๋า
"ท่านแม่ ดาบคลั่งเฉิงเผิงผู้นั้นเป็นพวกบ้าการต่อสู้ หากปล่อยให้เขาสู้จนติดลม ย่อมไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะอ่อนแอหรือแข็งแกร่ง และจะงัดวิชาฝีมือที่แท้จริงออกมารับมืออย่างแน่นอนขอรับ"
ชุยอี้ยิ้มพลางเอ่ย ยามที่เขากล่าวถึงเฉิงเผิง ในแววตาก็พลันพาดผ่านรอยแค้นเคืองและเดือดดาลสายหนึ่ง
แค้นเคืองตรงที่ ไม่ว่าหลายปีมานี้ตนจะพัฒนาขึ้นเพียงใด ก็ยังเอาชนะเฉิงเผิงไม่ได้เสียที จนในใจไม่ยอมรับอย่างยิ่ง
ส่วนที่เดือดดาลก็คือ ปีนี้เฉิงเผิงกลับไม่ยอมมาประลองกับเขาเป็นคนแรก ทว่ากลับไปประลองกับดาบเร็วเฉินเซิ่งที่ลานประลองแทน
อะไรกัน ข้าผู้ติดอันดับสิบแห่งทำเนียบยอดคน ยังไม่มีค่าน่าประมือด้วยเท่ากับคนที่อยู่อันดับสิบแปดอย่างนั้นหรือ
สำหรับเฉิงเผิงแล้ว การประมือกับชุยอี้ ย่อมไม่มีสิ่งใดดึงดูดใจเท่ากับการประลองกับเฉินเซิ่งจริงๆ