บทที่ 192 แม่นางผู้ไร้เดียงสา

บทที่ 192 แม่นางผู้ไร้เดียงสา

"แม่นาง การผดุงคุณธรรมมิได้ทำกันเยี่ยงนี้หรอกนะ"

เฉินเซิ่งกล่าวอย่างเรียบเฉย "ไม่แยกแยะถูกผิดขาวดำ เจ้าก็ชักกระบี่ตรงเข้าฟันข้า หากมิใช่เพราะเจตนาของเจ้ามิได้เลวร้าย และข้าเองก็มิใช่พวกกระหายเลือด ป่านนี้ศีรษะเจ้าคงหลุดจากบ่าไปแล้ว"

"ฮึ เมื่อครู่เป็นเพียงตัวข้าที่ประมาทไปเท่านั้น คราวหน้าเจ้าคงไม่โชคดีเช่นนี้แน่"

อวี๋เวยเพิ่งจะตั้งสติได้จากจิตสังหารอันเยียบเย็นของเฉินเซิ่ง นางกล่าวด้วยความขุ่นเคืองอยู่บ้าง

นางถึงกับไม่ได้สังเกตเห็นสาวใช้ตรงหน้าที่เอาแต่หันมาส่งสายตาเตือนไม่หยุด

"ฮ่าๆๆ ข้าจะบอกให้ว่าพวกเจ้าสามคนรวมกัน ยังไม่มีคุณสมบัติพอจะทำให้ข้าลุกขึ้นยืนด้วยซ้ำ พวกเจ้าเชื่อหรือไม่"