กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 190 ข้าบอกให้เจ้าเก็บขึ้นมา
"กิน กินเต้าฮวยงั้นรึ"
หวังเหมิ่งมองเด็กหนุ่มตาบอดเบื้องหน้าอย่างมึนงงเล็กน้อย
พวกนักเลงอันธพาลรอบข้างพลันตาเป็นประกาย
งานเข้าแล้ว มีเรื่องให้เล่นแล้ว!
"ทำไม ที่นี่มิใช่ที่ขายเต้าฮวยหรอกหรือ"
เฉินเซิ่งยิ้มพลางควักเหรียญอีแปะสิบกว่าเหรียญเรียงลงบนโต๊ะ "พอหรือไม่"
"พอ พอแล้ว"
การค้ามาเกยถึงหน้าประตู หากไม่รับก็เป็นไอ้เต่าบัดซบแล้ว ต่งเหอเหลียนจึงก้าวไปข้างหน้าเตรียมเก็บเหรียญอีแปะบนโต๊ะ
ลูกค้าคนเดียวก็เป็นการค้า อย่างน้อยก็ได้เปิดร้านแล้วมิใช่หรือ