บทที่ 155 ปรมาจารย์อู๋ผู้สูงส่ง

บทที่ 155 ปรมาจารย์อู๋ผู้สูงส่ง

"ข่าวลือยังคงได้ผลสินะ"

เฉินเซิ่งลูบคลำดาบไม้เท้าในมือ พลางทอดถอนใจด้วยความสะท้อนใจ

เที่ยงวันนี้ อันเหอถังยังคงแจกทานโจ๊กเช่นเคย ทว่าผู้คนที่มารับโจ๊กกลับมีเพียงประปรายไม่กี่คนเท่านั้น

หากเป็นยามปกติ ก่อนเวลาแจกโจ๊กหนึ่งชั่วยาม ก็มีคนมาเข้าแถวรอกันแล้ว

ทว่ายามนี้ หากมิใช่หิวจนเจียนตาย ชาวบ้านทั้งหลายคงไม่ยอมเสี่ยงชีวิตมาที่นี่เป็นแน่

ในทางกลับกัน กิจการค้าเสบียงของเฉินเซิ่งกลับดำเนินไปอย่างรุ่งโรจน์และคึกคักเป็นอย่างยิ่ง

มีเงินผีก็ช่วยโม่แป้งได้ เสบียงอาหารยิ่งเป็นของมีค่าที่ใช้แลกเปลี่ยนได้ดียิ่งกว่าสิ่งใด

ดังนั้นแม้จะได้ยินข่าวว่าในตำบลมีปีศาจอาละวาด คนโลภอย่างพวกโจวถลกหนังก็ยังคงขนเสบียงอาหารจำนวนมหาศาลเข้ามาอยู่ดี