บทที่ 152 สุราพิษ ข่มขวัญ

บทที่ 152 สุราพิษ ข่มขวัญ

อู๋ก่งหิ้วสุราเดินมายังตรอกร้างไร้ผู้คน

ปัง!

เขาเปิดจุกสุราออก ยื่นนิ้วมือออกไป ของเหลวสีเขียวเข้มหยดจากปลายนิ้วลงสู่สุรา

ปึก!

จุกสุราถูกอุดปิดลงไปอีกครั้ง

อู๋ก่งเขย่าไหสุราเบาๆ กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกเกร็ง เผยรอยยิ้มพิลึกพิลั่นออกมา

เขาโกหกสวี่เซียน สุราหรดาลพิษนี้ หากปีศาจดื่มเข้าไป จะต้องใช้พลังอสูรทั่วร่างต้านทานพิษร้าย ส่วนคนธรรมดาหากดื่มเข้าไป ไม่ถึงชั่วครู่ชั่วกาลก็จะละลายกลายเป็นน้ำเลือด!

ใกล้ถึงเวลาแจกจ่ายข้าวต้มแล้ว

สวี่เซียนปาดเหงื่อบนหน้าผาก กล่าวลาผู้เฒ่าที่มารักษา แล้วเดินเลียบถนนหลวงกลับบ้าน