กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 98 ข้ามาจากขุมนรก
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ เพราะในใจข้ายังมีอารมณ์ความรู้สึกอยู่อีกเสี้ยวหนึ่ง จึงไม่อาจฟันดาบไร้ใจออกมาอย่างต่อเนื่องได้ และจำเป็นต้องใช้เวลาสักพักเพื่อสั่งสมอารมณ์เสมอ
ส่วนเจ้า ก็คว้าช่องว่างนี้ได้อย่างเฉียบคม
ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อป้องกันไม่ให้ข้ารู้ตัว เจ้ายังยอมสละชีวิตไปก่อนนับสิบครั้ง เพื่อทำให้ข้าชาชินและประมาทเลินเล่อ
เมื่อผสานคุณสมบัติการฟื้นคืนชีพในความฝันเข้ากับการสังเกตอันน่าทึ่ง ช่างเป็น...
อัจฉริยะที่ไร้ยางอายจริงๆ!
ระหว่างที่ต้านรับอย่างทุลักทุเล ชายหนุ่มชุดผ้าป่านก็เผยรอยยิ้มที่ดูแข็งทื่อออกมาบางเบา
เจ้า... ยิ้มเป็นด้วยหรือ
เฉินเซิ่งขนลุกซู่ ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นมาในใจ