บทที่ 96 เด็กหนุ่มผู้แสวงหาศิลปะ

บทที่ 96 เด็กหนุ่มผู้แสวงหาศิลปะ

ริมลำธารสายเล็ก

"หลิวจี้ นี่หรือคนที่เจ้าหามา? เด็กหนุ่มตาบอดสิ้นกลิ่นน้ำนมคนหนึ่ง เจ้าจงใจล้อพวกเราเล่นหรืออย่างไร! ยังไม่รีบขอขมานักพรตแห่งลัทธิผ้าเหลืองอีก!"

หัวหน้าหมู่บ้านตระกูลลวี่ตวาดด่า

มารดามันเถอะ ข้าตาบอดแล้วไปกินข้าวบ้านเจ้าหรืออย่างไร?

เฉินเซิ่งขมวดคิ้ว ล้วงเหรียญทองแดงหนึ่งเหรียญออกมาจากอกเสื้อ

"น้องชายเฉิน เรื่องในวันนี้จนใจยิ่งนัก หากทำให้เจ้าไม่สบอารมณ์ จะจากไปเลยก็ได้ แต่หากเจ้ายังคิดจะสังหารเทพ ข้าตาหลิวผู้นี้จะขอร่วมติดตามไปจนถึงที่สุด"

หลิวจี้แย้มยิ้มอย่างขมขื่น

"หลิวจี้! เจ้าพูดจาเหลวไหลอันใด ยังไม่รีบขอขมาอีก!"