กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 90 เพลิงสัญญาณชายแดน
"ลัทธิผ้าเหลือง หึๆ ช่างเป็นอุบายที่ยอดเยี่ยมเสียจริง"
ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่กำยำดั่งหลังเสือเอวหมีนั่งอยู่ในโรงน้ำชา มองทอดไปยังแถวยาวเหยียดด้านนอกด้วยสีหน้าเหยียดหยาม
ลูกไม้พรรค์นี้ หลอกลวงราษฎรผู้โง่เขลาพอได้ แต่จะมาหลอกเขารึ เป็นไปไม่ได้!
ยันต์รักษาโรคนั้นเป็นเรื่องจริง ทว่าของที่อยู่ในมือพวกสาวกลัทธิผ้าเหลืองย่อมเป็นของเก๊อย่างแน่นอน
ยันต์รักษาโรคแผ่นหนึ่งราคาสูงลิบลิ่ว หากนำมาใช้กับผู้คนมากมายปานนี้ ต่อให้ขายมหาปรมาจารย์เปี่ยมคุณธรรมผู้นั้นทิ้งก็ยังมิอาจจ่ายไหว
"จี๋เอ๋อร์ อย่าได้ดูแคลนลัทธิผ้าเหลืองนี้ไป สิ่งที่พวกเขาหมายปองนั้นยิ่งใหญ่นัก"
บุรุษหน้าเหลี่ยมหนวดเครายาวที่นั่งตรงข้ามชายหนุ่มกลับมีสีหน้าเคร่งขรึมจริงจังอย่างยิ่ง
"ถึงแม้จะไร้ยันต์วิเศษของจริง แต่สมุนไพรที่ใช้รักษาโรคก็ราคามิใช่น้อย การลงทุนลงแรงซื้อใจราษฎรถึงเพียงนี้..."