บทที่ 87 ทดลองในห้วงฝัน

บทที่ 87 ทดลองในห้วงฝัน

ห้วงฝันอันคุ้นเคย กับบุคคลอันไม่คุ้นตา

"หลายวันมานี้มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากไปหน่อย เลยมิได้มาส่งชีวิตให้เจ้าฟันสักสองสามชีวิต"

เฉินเซิ่งมองไปยังชายหนุ่มชุดผ้าป่าน รู้สึกละอายใจอยู่บ้าง

เขารู้สึกว่า คืนนี้จะต้องให้อีกฝ่ายฟันจนสาแก่ใจให้ได้

"ทว่าเจ้าอย่าเพิ่งรีบร้อน ให้ข้าได้ฝึกซ้อมดูสักหน่อย ไม่แน่อาจทำให้เจ้าฟันได้ถนัดมือขึ้นอีกนิด"

เฉินเซิ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ห่างออกไปสองร้อยก้าว

ส่วนชายหนุ่มชุดผ้าป่านยังคงยืนตระหง่านอยู่ที่เดิมด้วยแววตาอันว่างเปล่า

"ศึกนอกตำบลตู้โข่วทำให้ร่างกายของข้าเกิดการเปลี่ยนแปลงอันพิสดารขึ้นมา ส่งผลให้วิชาคุมดาบด้วยปราณก้าวเข้าสู่ขอบเขตใหม่"

เฉินเซิ่งพึมพำกับตนเอง