บทที่ 80 คนหนุ่มไม่สนจรรยาการยุทธ์

บทที่ 80 คนหนุ่มไม่สนจรรยาการยุทธ์

“พอจะ... ปล่อยล่อของข้าไปได้หรือไม่”

เฉินเซิ่งกล่าว

“ฮี้ฮ่อก?”

เหล่าหม่ารู้สึกซาบซึ้งใจอยู่บ้าง

ไอ้หนู รอเจ้าตายแล้ว ข้าจะช่วยเก็บศพให้เจ้าอย่างแน่นอน ขอเพียงพวกมันไม่โปรยเถ้ากระดูกเจ้าทิ้งไปเสียก่อน

“ได้”

สายตาของไป๋เซิ่งจับจ้องเฉินเซิ่งเขม็ง

ก็แค่ล่อตัวหนึ่ง ถือเสียว่าเป็นเกียรติครั้งสุดท้ายที่มอบให้แก่วีรบุรุษหนุ่มเช่นเจ้าแล้วกัน

อย่างไรเสีย อีกประเดี๋ยวก็ยังต้องใช้ศีรษะของอีกฝ่ายมาอ้างความชอบธรรม เพื่อกลืนกินอาณาเขตของพรรคเฉาในมณฑลเป่ยเฉินอย่างเปิดเผยสง่างามอยู่ดี