บทที่ 78 ความตายมักมาเยือนอย่างกะทันหันเสมอ

บทที่ 78 ความตายมักมาเยือนอย่างกะทันหันเสมอ

แอ๊ด...

เฉินเซิ่งเปิดประตูแล้วเดินลงมายังชั้นหนึ่งของโรงเตี๊ยม

ภายในห้องมีฝุ่นผงและเศษหินร่วงกราวลงมาไม่หยุด จนไม่อาจทนอยู่ต่อได้จริงๆ

โครม!

จีอู๋ลี่ร่วงลงมาจากหลังคาได้จังหวะพอดิบพอดี แล้วกระแทกลงที่หน้าประตูใหญ่

เสียงกรีดร้องโหยหวนของเขาทำให้ชาวบ้านโดยรอบต่างพากันปิดประตูหน้าต่างลงกลอนแน่นหนา

หลายวันมานี้ ข่าวที่เฉินเซิ่งสังหารจางชิงแพร่สะพัดไปทั่วจนเป็นที่โจษขาน ใครเล่าจะกล้ามามุงดูความครึกครื้น ด้วยเกรงว่าหากพรรคเฉาบุกมาแล้วจะพลอยโดนลูกหลงไปด้วย

จีอู๋ลี่เองย่อมเคยได้ยินข่าวนี้เช่นกัน เพียงแต่เขาร้อนใจอยากแก้แค้น จึงได้แต่เหยียดยิ้มเยาะเย้ยอย่างไม่ใส่ใจ