กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มีชาวนาแก่คนหนึ่งจำเล่าปี่ได้ เฝ้าจะฉุดพวกเขาไปนั่งที่บ้าน เล่าปี่จึงนั่งลงในลานบ้านของชายชรา
ชายชรายกถ้วยเซรามิกเนื้อหยาบออกมา ในถ้วยเป็นน้ำใส กล่าวว่า “ท่านเจ้าเมือง...ไม่สิ ต้องเรียกฝ่าบาทแล้ว ข้าน้อยพูดไม่เก่ง แต่น้ำนี้เป็นน้ำจากบ่อของพวกเราเอง หวาน”
เล่าปี่ยกขึ้นดื่มหนึ่งอึก พยักหน้ากล่าวว่า “หวาน”
ขงเบ้งยืนอยู่ที่ประตูรั้วบ้าน มองเด็กหลายคนวิ่งไล่กันอยู่บนคันนาแต่ไกล ยิ้มแล้วหันกลับมากล่าวกับเล่าปี่ว่า “กลับมาชีจิ๋วดีจริง ๆ”
เล่าปี่ก็ยิ้มกล่าวว่า “ใช่แล้ว ที่นี่คือถิ่นที่พวกเราก่อร่างสร้างตัว”
ทั้งสองนั่งอยู่ในลานบ้านชาวนาหลังเล็กนั้นเนิ่นนาน ฟังชายชราเล่าว่าปีนี้ข้าวสาลีงอกงามดี ทางราชการแจกเมล็ดพันธุ์ใหม่มาอีก และหลานชายได้เข้าโรงเรียนแล้ว