เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม้รูปขบวนรบของกองทัพโจโฉยังไม่แตกสลายในทันที แต่ถูกเตียวหุยบุกกระแทกจนถอยร่นต่อเนื่อง จงฮิวอยู่ที่กองบัญชาการกลางรัวกลองศึกด้วยตนเอง สั่งให้ทหารจัดกระบวนทัพตั้งรับ กองทัพโจโฉนั้นเป็นกำลังทหารและม้าที่ผ่านศึกมานาน อีกทั้งมีเมืองเตียงอันหนุนหลัง จึงรู้ว่าหากศึกนี้แพ้ กวนจงจะไม่มีทางถอยอีกต่อไป จึงพากันยืนหยัดป้องกันจนตัวตาย
ทั้งสองฝ่ายกำลังเผชิญหน้าคุมเชิงกันไม่แพ้ไม่ชนะ หวดเจ้งก็เคลื่อนไหว เขาให้ทหารใช้ป่านขาวพันดาบตั้งแต่ก่อนหน้านี้ นอนซุ่มอยู่หลังเนินสุสานร้างหลายแห่งทางด้านซ้าย ตอนนี้พลันโบกธงบัญชาการ ทหารหลายพันคนก็พุ่งออกมาจากหลังเนินสุสาน กดดันเข้าใส่ด้านข้างและด้านหลังปีกขวาของจงฮิวราวกับหิมะถล่ม
จงฮิวหันกลับไปเห็นกำลังทหารและม้าทหารกลุ่มหนึ่งพุ่งออกมาจากด้านข้างและด้านหลัง ก็ตกใจกล่าวว่า “หวดเจ้งมีกองกำลังซุ่มโจมตีได้อีกอย่างไร!”