กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อโจโฉหนีกลับมาถึงชิงเหอ ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว ลมหนาวกับหิมะยังไม่หยุด เพียงแต่น้อยกว่าคืนเมื่อวานมากนัก
กองทหารรักษาการณ์ประตูเมืองชิงเหอชูคบเพลิง ต้อนรับทหารแตกพ่ายที่คลานออกมาจากกองหิมะทีละคนเข้าไปในเมือง โจโฉไม่ได้กลับจวนไปพักผ่อน แต่ยืนอยู่บนเนินดินแห่งหนึ่งใกล้ประตูเมือง มองดูเหล่าทหารที่ประคองกันไปมาและโซซัดโซเซหลั่งไหลเข้ามาในเมือง ใจขมขื่นจนบอกไม่ถูก
ใบหน้าของเขาลอกโล่ง ไม่มีหนวดเคราอีกแล้ว แก้มขวายังเหลือรอยแผลเล็กๆ หลายรอยที่เฉือนเข้าตอนเขาใช้มีดสั้นตัดหนวดเครา เลือดจับตัวเป็นเส้นบางสีม่วงดำ