เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อจูหวนหอบศีรษะของโจวซินกลับเข้าค่าย ฟ้าก็สว่างเต็มที่แล้ว ทหารม้าชั้นยอดสองพันนายสูญเสียกำลังพลไม่ถึงสองร้อยนาย แต่ได้นำกลิ่นอายแห่งความเหี้ยมเกรียมมาทั่วทั้งค่าย
เขาโยนศีรษะนั้นลงตรงหน้ากระโจม กำมือทั้งสองคำนับกลับไปรายงานต่อปู้จือ เสียงกังวานชัดเจน
ปู้จือมองศีรษะที่ตายตาไม่หลับนั้น แล้วหันไปมองจูหวนที่ทั้งตัวเปื้อนเลือด พยักหน้าว่า “แม่ทัพเสือตัวจริง”
เหล่าแม่ทัพในกระโจมไม่มีใครพูดอีกแม้ครึ่งประโยค นับจากช่วงเวลานี้ จูหวนใช้ศีรษะของแม่ทัพใหญ่คนหนึ่งในค่ายของลุงตัวเองล้างชื่อให้ตัวเอง
ทว่าถึงกองทัพกบฏจะพ่ายไปหนึ่งยก ก็ยังมีคนมากกว่าอยู่ดี จูจื้อรู้ดีว่าหากตอนนี้บุกทำลายแนวป้องกันเจียวโจวให้แตกได้อย่างรวดเร็วไม่ได้ รอจนกองทัพใหญ่ของบังทองไปถึง คนพวกนี้ก็จะเป็นปลาในหม้อ