กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพียงประโยคนี้ ทำให้เถียนอวี้ติดตามเขามาหลายปี ต่อมาเล่าปี่ไปศึกษากับโลจิ๋น แล้วไปพึ่งกงซุนจ้าน ผ่านอิวจิ๋ว เฉงจิ๋ว ชีจิ๋ว เถียนอวี้ติดตามมาตลอด จนมารดาป่วยหนัก เขาจึงจำต้องขอลากลับอวี๋หยาง
วันนั้นตอนเขาจากไป เล่าปี่ส่งออกไปนอกเมืองไกล จับมือเขาพลางกล่าวว่า “กั๋วร่าง เจ้ากับข้ารู้จักกันตั้งแต่ยังต่ำต้อย หาใช่ผู้ใดเทียบได้ เจ้าจงกลับไปก่อน หากวันหนึ่งมารดาของเจ้าล่วงลับ และใต้หล้ายังไม่สงบ ก็จงกลับมาหาข้าอีก”
เถียนอวี้พลิกตัวขึ้นม้า หันกลับมามองเล่าปี่แวบหนึ่ง ยามนั้นเล่าปี่กำลังอยู่ในวัยฉกรรจ์ หางตายังไม่มีริ้วรอยเลย