กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถียนอวี้พาทหารม้าที่เหลืออยู่เพียง 500 นายพุ่งเข้าหากองบัญชาการกลางของกาเซี่ยงอย่างดุเดือด แสงเพลิงย้อมท้องฟ้ายามค่ำครึ่งหนึ่งให้เป็นสีเลือด เสียงดาบหอกกระทบกัน เสียงม้าศึกร้อง และเสียงทหารตะโกนในกองทัพที่ปั่นป่วนปนกันเป็นหนึ่งเดียว
ดาบยาวในมือของเถียนอวี้ฟันจนคมบิ่นงอไปแล้ว ไม่รู้ว่าเมื่อใดที่หัวไหล่ซ้ายของเขาถูกธนูยิง ความเจ็บปวดแล่นมาเป็นระลอก ๆ แต่เขาก็ยังกัดฟันพุ่งต่อไปข้างหน้า ตรงที่คมดาบผ่านไปมีเลือดสาดกระเซ็น
กาเซี่ยงเป็นผู้ที่ก้าวออกมาจากภูเขาซากศพและทะเลเลือด มองเห็นท่วงทีการบุกทะลวงของเถียนอวี้แต่ไกลก็มิได้หวาดกลัว กลับสั่งให้จับเป็นเถียนอวี้