เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขณะที่ทั่วเมืองฮูโต๋กำลังร่วมทุกข์โศกอยู่นั้น ข่าวการสวรรคตของพระเจ้าเหี้ยนเต้ได้ถูกสายลับหน่วยสืบราชการลับรีบส่งข่าวด่วนมาถึงลกเอี๋ยงแล้ว โจโฉอ่านรายงานลับจบก็ระลึกถึงปีที่หนึ่งแห่งศักราชเจี้ยนอัน เมื่อแรกที่เขาได้เห็นพระเจ้าเหี้ยนเต้ ยามนั้นโอรสสวรรค์เพิ่งหนีกลับมาจากเตียงอัน พระภูษาขาดวิ่น พระพักตร์ซีดเหลืองและซูบผอม ประทับนั่งบนรถม้าพลางทรงสั่นสะท้าน เขาคุกเข่าข้างทางกราบทูลว่าข้าน้อยโจโฉมารับเสด็จ พระเจ้าเหี้ยนเต้ทรงเปิดม่านรถทอดพระเนตรเขาแวบหนึ่ง ในพระเนตรมีทั้งความสำนึกในบุญคุณและความหวาดกลัว เวลานั้นเขามีใจจริงที่จะกอบกู้ราชวงศ์ฮั่นจริง ๆ แต่ต่อมาไม่รู้ว่าเริ่มต้นเมื่อใด เขาจึงเดินจากจุดนั้นมาไกลขึ้นทุกที
กาเซี่ยงเอ่ยขึ้นขัดความคิดของโจโฉ “นายท่าน ถึงเวลาแล้ว”