กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในตำหนักข้างชั่วพริบตาเหลือเพียงพระเจ้าเหี้ยนเต้กับเจิ้งหุนสองคน ในตำหนักใหญ่ที่ว่างเปล่าแม้เสียงลมหายใจก็ยังชัดเป็นพิเศษ พระเจ้าเหี้ยนเต้ทอดพระเนตรผู้ที่ติดตามเล่าปี่ไปโดยไม่ลังเล ทอดพระเนตรธงรบทิวที่โบกสะบัดส่งเสียงในสายลมฤดูใบไม้ร่วงนอกประตูตำหนัก ในทันใดก็ทรงเข้าใจทั้งหมด ข้าราชบริพารทั้งหลายเคารพพระองค์เพราะเล่าปี่เคารพพระองค์ ยามนี้เล่าปี่จากไปแล้ว ขุนนางบุ๋นบู๊เต็มตำหนักก็ติดตามไปโดยไม่ลังเล แม้แต่ซุนฮิวที่พระองค์ทรงยกขึ้นมาเองก็ตามไปด้วย
เจิ้งหุนยืนอยู่ข้างพระองค์ เอ่ยเสียงเบาว่า “ฝ่าบาท ข้าน้อยยังอยู่ขอรับ”