เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม้การคาดการณ์ของลกซุนจะมีเหตุผล แต่เขาเป็นแม่ทัพผู้ยอมจำนน อายุยังน้อย และมีบารมีในกองทัพไม่เพียงพอ เล่าปี่จึงไม่รับฟัง: “แม้ป๋อเหยียนอายุน้อย แต่มีใจกล้าหาญเช่นนี้ แต่วิธีการนี้ต้องใช้กองทัพโดดเดี่ยวบุกลึกเข้าไปในแนวหลังศัตรูหลายร้อยลี้ หากถูกกองทัพโจโฉตัดเส้นทางถอย ก็จะทำให้กองทัพพินาศทั้งกอง อีกทั้งโจโฉอยู่ไกลถึงกวนจง นอกจากเขาแล้ว ใครยังมีบารมีเช่นนี้พอจะทำเรื่องย้ายเมืองหลวงให้สำเร็จได้ในเวลาอันสั้น! ป๋อเหยียนจงทำตามการวางกำลังที่กำหนดไว้ก่อนหน้านี้ นำกองกำลังไปตีเฉินหลิว เฉินหลิวเป็นเส้นทางยุทธศาสตร์สำคัญจากกุนจิ๋วสู่ฮูโต๋ จะต้องมีกองกำลังเสริมมาจากทางนี้แน่นอน!”
ลกซุนไม่ยืนกรานอีก เพียงมีแววความเสียใจที่ติดค้างบางเบาแวบผ่านดวงตา แล้วจึงค้อมมือรับคำสั่ง หันกลับไปยังค่ายเพื่อตรวจพล