กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากเมืองหลงเปียนถูกโอบล้อมอย่างสิ้นเชิง บรรดาแม่ทัพก็มาชุมนุมกันในกระโจมบัญชาการกลางเพื่อหารือแผนตีเมืองแตก ฮองตงเสนอให้รวมกำลังทหารโจมตีตรงหน้าอย่างรุนแรง ลกซุนเสนอให้ล้อมทั้งสี่ด้านและรอจนเสบียงในเมืองหมดลงก็จะยอมจำนนเอง กำเหลงเสนอให้นำวิธีขุดอุโมงค์ที่ใช้ก่อนหน้ามาใช้อีก เสียงถกเถียงดังขึ้นลดหลั่นกัน แต่โจวปู้อี๋กลับเสนอแนวคิดที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
เขาคำนับจงป๋าด้วยการประสานมือแล้วกล่าว “ท่านแม่ทัพจงป๋า ข้าน้อยอยากเข้าเมืองเพียงลำพังเพื่อเกลี้ยกล่อมให้ยอมจำนนซื่อเซี่ย”
บรรดาแม่ทัพในกระโจมต่างหันไปมองชายหนุ่มวัยสิบหกปีผู้นี้ ซุนกวนเป็นคนแรกที่ขมวดคิ้ว “ซื่อเซี่ยเป็นเจ้าของเจียวโจว บริหารเจียวจื่อมาครึ่งค่อนชีวิต จะยอมจำนนง่าย ๆ ได้อย่างไร”