กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขงเบ้งลุกขึ้นจากหลังโต๊ะ สีหน้าปรากฏรอยยิ้มด้วย ถามว่า “จิวยี่กงจิ่นบัดนี้อยู่ที่ใด”
ซุนกวนชี้ไปข้างหลัง “อยู่ข้างหลังนี่เอง อีกเดี๋ยวก็ถึง”
ไม่นานนัก จิวยี่ก็ถูกทหาร 2 คนพาเข้ามา เมื่อเขาหยุดยืนก็หายใจหอบเบา ๆ เงยหน้าขึ้นมองขงเบ้ง ขงเบ้งก็มองเขาเช่นกัน ทั้งสองห่างกันไม่กี่ก้าว ต่างฝ่ายต่างไม่เอ่ยปากก่อน
สุดท้ายเป็นจิวยี่ที่ทำลายความเงียบก่อน เสียงของเขาค่อนข้างอ่อนแรง “ขงเบ้ง ข้ามองเจ้าเป็นสหายรู้ใจ เจ้าควรรู้ว่าข้าไม่มีทางยอมจำนน ไม่จำเป็นต้องเอ่ยวาจาดูหมิ่นข้าอีก”