เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนกำแพงเมือง กองทหารรักษาการณ์จ้องมองศพของสหายร่วมรบเหล่านั้นอย่างเงียบสงัดราวกับความตาย ตันก๋งยืนอยู่หน้าช่องเชิงเทินเนิ่นนานโดยไม่พูดอะไร เขารู้จักศพหนึ่งในนั้น นั่นคือผู้ส่งสารที่เขาเลือกด้วยมือตัวเอง ติดตามเขามาหลายปี ก่อนออกเดินทางยังตบอกรับปากว่าจะส่งสารไปถึงปั๋วไห่ให้ได้ บัดนี้เขานอนอยู่ตรงนี้ จดหมายยังซุกอยู่ในอก
เจตนาของโจโฉชัดเจนนัก จดหมายขอความช่วยเหลือของพวกเจ้าไม่แม้แต่ฉบับเดียวจะถูกส่งออกไป ไม่มีใครจะมาช่วยพวกเจ้า ตันก๋งสั่งให้คนหามร่างผู้ตายของผู้ส่งสารเข้ามาจัดการ แล้วหันหลังเดินลงจากหอประตูเมือง เขานั่งอยู่ที่โถงรับรองด้านข้างของจวนเจ้าเมืองเบื้องหน้าแผนที่ภูมิประเทศเนิ่นนาน นิ้วมือไล่จากอำเภอจี๋ไปยังอำเภอโดยรอบหลายแห่ง แล้วไล่จากอำเภอเหล่านั้นกลับมาที่อำเภอจี๋ ในที่สุดก็ลุกขึ้นไปหาลิโป้กับเชียนเจา