กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลิบองนั่งเรือเล็กแล่นผ่านผิวน้ำในทะเลสาบที่เต็มไปด้วยเศษไม้และศพ ก่อนหยุดในระยะไม่ใกล้ไม่ไกลจากเรือธง ลิบองยืนอยู่ที่หัวเรือ ประนมมือคำนับกวนอู แล้วเอ่ยกับกวนอูด้วยน้ำเสียงจริงใจยิ่งว่า “เจียงจี้ปล่อยให้เกิดขึ้นต่อหน้าการที่แม่ทัพกวนถูกกักอยู่ในค่ายโดดเดี่ยว เห็นเภทภัยกลับไม่ยอมช่วย เอาแต่โลภเมืองโดยไม่นึกถึงเพื่อนร่วมงาน แม่ทัพกวนเอาชีวิตมาสู้อยู่ที่นี่ ช่างไม่คุ้มเสียเลย”
กวนอูยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือที่เริ่มเอียงแล้ว มองแม่ทัพกังตั๋งหนุ่มตรงหน้า จู่ ๆ ก็หัวเราะออกมาครั้งหนึ่ง “วาทะโจมตีจิตใจเช่นนี้ไม่เป็นผลกับข้า เลิกพูดเหลวไหลได้แล้ว”