เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันที่ 22 เดือน 11 กองทัพใหญ่ของเล่ากี๋มาถึงซงหยง จัดกระบวนทัพที่ด้านนอกประตูใต้ ธงรบปกคลุมจนบดบังแสงอาทิตย์ หอกง้าวหนาแน่นราวป่า
เล่ากี๋ควบม้าไปยังหน้าทัพ เงยหน้ามองใบหน้าที่คุ้นเคยหลายใบบนหอประตูเมือง ชัวมอยืนอยู่หลังช่องเชิงเทิน ข้างกายมีจางอวิ๋นและทหารองครักษ์ที่ติดอาวุธครบมือเรียงเป็นแถว
เล่าจ๋องก็อยู่ที่นั่น ถูกทหารคนสนิทตระกูลไช่หลายนายล้อมอยู่ตรงกลางแบบกึ่งคุ้มครองกึ่งคุมตัว เล่ากี๋เห็นชัวมอ เบ้าตาก็แดงขึ้นในทันใด เลือดทั้งร่างเหมือนพลุ่งขึ้นถึงศีรษะในชั่วขณะเดียว เขาสูดลมหายใจลึก เสียงจากใต้กำแพงเมืองดังขึ้นมา แต่ละคำเหมือนถูกบดขยี้จากซอกฟันแล้วจึงคายออกมา
“เล่าจ๋อง! บิดาไม่ได้เสียชีวิตจากอาการป่วยเลย แต่ถูกกบฏชั่วที่อยู่ข้างกายเจ้าสังหาร! เจ้ายังจะหลงผิดเชื่อฟังคำของศัตรูผู้สังหารบิดาอีกหรือ?”