กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันที่เก้าเดือนสิบเอ็ด ฝนฤดูหนาวของเมืองซงหยงตกลงมาอย่างกะทันหันและหนาวเหน็บ เม็ดฝนกระแทกกระเบื้องสีเขียวของจวนเจ้าแคว้น ไหลตามชายคาลงมาเป็นม่านน้ำ
ชัวมอยืนอยู่ใต้ระเบียงจวนของเล่าเปียว บนเกราะมีละอองน้ำเกาะเป็นชั้นบาง ๆ เบื้องหลังเขามีจางอวิ๋นและทหารองครักษ์เต็มอาวุธหนึ่งหน่วยยืนอยู่ คมดาบคมมีดในแสงริบหรี่ของม่านฝนเปล่งประกายเย็นยะเยือก ภายในโถงไฟสลัว ข้ารับใช้ใกล้ชิดหลายคนคุกเข่าอยู่หน้าเตียงนอน สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว ชัวมอเหลือบมองเงามืดในโถง แล้วหันไปพูดกับจางอวิ๋นสองคำว่า “ลงมือ”