กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เตียวหุยหยุดม้าถือหอกขวาง เสียงดุจฟ้าผ่า สะเทือนจนม้าศึกแถวหน้าค่ายโจโฉพากันเชิดหน้าคุ้ยตีน พลขี่ต่างออกแรงฉุดบังเหียนสุดกำลังจึงพยุงแนวกระบวนทัพไว้ได้
ใต้ประตูธงบัญชาการในกระบวนทัพกองทัพโจโฉ ชีหลงยืนกุมดาบอยู่ สีหน้าเขียวคล้ำ เขาเป็นหนึ่งในแม่ทัพทหารราบที่เก่งที่สุดของโจโฉด้านการโจมตีแนวรับที่แข็งแกร่ง ปีเหล่านี้ตั้งแต่รบที่กวนตู้จนถึงเฉงจิ๋ว บุกต้องยึดได้ คุมรับต้องมั่นคง ไม่เคยต้องอัปยศเช่นนี้กลางหน้าทัพ เขาปักธงบัญชาการลงกับพื้น แล้วประสานมือคำนับโจโฉยื่นคำขอออกรบ “เตียวหุยรังแกกันเกินไปแล้ว ข้าน้อยขอไปเอง”
โจโฉพยักหน้าเล็กน้อย กำชับว่า “เตียวหุยห้าวหาญนัก กงหมิงอย่าประมาทศัตรู” ชีหลงขึ้นหลังม้า คว้าขวานใหญ่ ควบม้าพุ่งออกจากประตูธงบัญชาการ