กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เฟิ่งเสี้ยว" โจโฉก้าวยาวเข้ามาถึงเตียงของกุยแก คว้ามือเขาไว้ เสียงเบา
เสียงของกุยแกอ่อนแรงราวกับปีกยุงกระพือ แต่ทุกคำชัดเจน "นายท่าน ข้ามีบางคำพูด หากไม่พูดก็จะไม่ทันการแล้ว"
โจโฉกำมือเขาแน่น โน้มตัวเข้าใกล้ กุยแกพูดช้ามาก ทุกสองสามประโยคต้องหยุดหอบครู่หนึ่ง แต่ลำดับความยังชัดเจน ราวกับในสมองได้จำลองยุทธการถ้อยคำนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่านับครั้งไม่ถ้วน