เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากออกจากเป่ยไห่ พวกเขาก็เดินทางต่อไปทางตะวันออก เข้าสู่ตงไหลจวิ้น ตงไหลเป็นจวิ้นที่อยู่ปลายสุดทางตะวันออกของเฉงจิ๋ว มีทะเลล้อมสามด้าน พื้นที่กว้างแต่ผู้คนเบาบาง ทว่าอุดมด้วยทรัพยากรการประมงและเกลือทะเล
เจ้าเมืองเป็นข้าราชการเก่าที่เล่าปี่ปรับย้ายมาจากชีจิ๋ว พาคนไปดูหมู่บ้านชาวประมงและบ่อเกลือหลายแห่งริมทะเล ราษฎรท้องถิ่นส่วนใหญ่หาเลี้ยงชีพด้วยการจับปลาและต้มเกลือจากน้ำทะเล การเพาะปลูกไม่เจริญ แต่ผู้คนเรียบง่ายซื่อตรง ต่อการมาถึงของขบวนรถของผู้มีตำแหน่งเจ้าแคว้นต่างทั้งสงสัยและเกร็ง ขงเบ้งย่อตัวอยู่ข้างเตาของช่างต้มเกลืออาวุโส ใช้มือหยิบเกลือทะเลที่เพิ่งต้มใหม่ขึ้นมาเล็กน้อย วางบนปลายลิ้นชิม แล้วเงยหน้าขึ้นบอกเล่าปี่ว่ารสเค็มได้ที่ ไม่ด้อยกว่าเกลือทะเลตงไห่ เล่าปี่ก็ย่อตัวลงหยิบขึ้นมาชิมบ้าง เค็มจนขมวดคิ้ว หยิบถุงน้ำขึ้นดื่มอึกใหญ่ เสียงหัวเราะของเขาลอยไปไกลตามลมทะเล ช่างต้มเกลือชราคนนั้นก็หัวเราะตามไปด้วย