กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
งักจิ้นยืนอยู่บนหอประตูเมือง มองดูพื้นที่เนินเขาทางทิศใต้ที่ถูกแสงสนธยาปกคลุม นิ้วมือที่กำด้ามดาบสั่นเบา ๆ เพราะออกแรง ทหารองครักษ์ของแฮหัวเอี๋ยนยังคุกเข่าอยู่บนพื้น ก้านลูกธนูที่แขนซ้ายยังไม่ได้ถอนออก เลือดไหลตามปลายนิ้วหยดลงบนอิฐกำแพงเมืองทีละหยด “แม่ทัพแฮหัวถูกซุ่มโจมตี ถูกล้อมอยู่กลางทุ่ง อันตรายถึงที่สุด” ประโยคนี้วนเวียนอยู่ในสมองของงักจิ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า