เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถียนอวี้ยืนอยู่ตรงชายป่าสนของช่องเขา มองเห็นเงาร่างเมืองเฟิ่งเกาที่เลือนรางอยู่ไกลๆ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเรียกตัวรองแม่ทัพเข้ามา
เขาสั่งให้รองแม่ทัพคัดเลือกทหารเสียงดัง 20 นาย เริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้ให้ผลัดกันไปตะโกนท้าทายหน้าค่ายที่ประตูใต้ สลับกันใช้สำเนียงอำเภอเผยและสำเนียงหลงเสีย ด่าลวี่เชียนว่าเป็นเต่าหดหัว ด่าว่าทหารไท่ซานเป็นพวกขี้ขลาดอ่อนแอ ยิ่งด่าถ้อยคำหยาบช้าได้มากเท่าไรยิ่งดี ห้ามหยุด ตั้งแต่เช้าจนถึงเย็น
รองแม่ทัพรับคำแล้วถามอีกว่าต้องโจมตีเมืองหรือไม่ เถียนอวี้บอกว่าไม่ต้องโจมตี แค่ด่าอย่างเดียว พร้อมกันนั้นให้คนไปปักหุ่นฟางเพิ่มและตั้งเสาธงเพิ่มนอกประตูใต้ ทำให้กระบวนทัพที่มีอยู่ 2,000 คนดูราวกับมี 6,000 คน
ยามค่ำคืนให้จุดคบเพลิงมากกว่าปกติหนึ่งเท่า ตีกลองไปจนถึงเที่ยงคืน แต่ไม่ส่งทหารแม้แต่นายเดียวข้ามเครื่องกีดขวางรูปเขากวางไป