กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนกำแพงเมืองเงียบสนิท ด้านหลังงันเหลียงในกองทัพโจโฉปะทุเสียงหัวเราะเยาะและโห่ร้องกึกก้องกัมปนาท ทหารยอมจำนนใช้ก้านหอกเคาะโล่ จังหวะพร้อมเพรียงเป็นหนึ่งเดียว ทุกครั้งที่เคาะ ทหารยามบนกำแพงเมืองก็มีคนถอยร่นไปข้างหลังทีละคน
กวนอูยืนอยู่ข้างกายเล่าปี่ มือของเขาวางบนด้ามดาบมังกรเขียวแล้ว ข้อนิ้วกระชับขึ้นเล็กน้อย เขาก็อยากลองประมือกับขุนศึกมีชื่อแห่งเหอเป่ย์ผู้นี้ กำลังจะเอ่ยปาก ทันใดนั้นก็มีคนหนึ่งก้าวออกมาจากด้านหลังเหมาทอง เสียงไม่ดังนักแต่หนักแน่นมั่นคง “ข้าน้อยขอไปเองขอรับ”
เหมาทองหันไปมอง เป็นนายกองในสังกัดกองบัญชาของเขา คนผู้นี้ติดตามอยู่ข้างกายคอยตรวจตราเมืองและร่วมป้องกันมาโดยตลอด วันปกติพูดน้อย ออกตรวจยามค่ำคืนขยันขันแข็ง ฝนตกก็ไม่เคยขาดเวร