เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปีเจี้ยนอันที่หก วันที่ 5 เดือน 10
บนแม่น้ำซื่อสุ่ย เรือลำเลียงเสบียง 40 ลำเรียงเป็นแถวยาวดุจมังกร หัวเรือผ่าลมแม่น้ำที่เย็นสบายแห่งเดือนสิบ ใบพายกรรเชียงตัดผิวน้ำเกิดเสียงซู่ซ่าต่ำ ๆ
เตียวหุยยืนอยู่ที่หัวเรือลำแรก มือกดหอกอสรพิษยาวหนึ่งจั้งแปดฉื่อ มองดูร่องน้ำที่ค่อย ๆ กว้างออกทางใต้ ขณะกองเรือแล่นผ่านแห้ฝือ ในเขตทุ่งนาเกษตรทหารริมฝั่ง ข้าวสาลีฤดูหนาวที่เพิ่งหว่านได้แตกหน่อแล้ว เป็นชั้นสีเขียวอ่อนแผ่ปกคลุมพื้นดินสีน้ำตาลหลังการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง ชาวนาแก่หลายคนยืดหลังขึ้นมองกองเรือ มือยังกำจอบไว้
ในเวลาเดียวกัน ใต้เมืองชีจิ๋ว ขงเบ้งหันกายขึ้นม้า ม้าตัวเล็กสีน้ำตาลแดงได้เปลี่ยนเป็นม้าชิงชงตัวหนึ่งแล้ว เป็นม้าที่ชีซีเลือกให้เขาที่ฟาร์มม้าเมื่อปีก่อน อุปนิสัยอ่อนโยน กำลังเท้าเยี่ยม เขานั่งบนหลังม้า หันกลับไปมองกำแพงเมืองชีจิ๋วครั้งหนึ่ง
เชิงเทินสำหรับยิงธนูทางตะวันออกของเมืองนั้น เขาวัดขนาดด้วยมือตนเองในปีที่หนึ่งแห่งศักราชเจี้ยนอัน คลังเสบียงทางเหนือของเมืองคือที่ที่เขาคอยกำกับให้ผู้คนย้ายจากที่ลุ่มขึ้นไปที่สูงในฤดูหนาวปีนั้น ต้นหวูถงหน้าหอรับผู้มีความสามารถทางใต้ของเมืองเป็นต้นที่เขาแบ่งกิ่งจากเรือนหนังสือไปปลูก เขาอายุ 18 ปี อยู่ในเมืองนี้มา 5 ปี
“ไปกันเถอะ” เขากระตุ้นท้องม้าเบา ๆ