เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปีเจี้ยนอันที่สาม วันขึ้นหนึ่งค่ำเดือนสาม
วันที่เตียวเจียวจากชีจิ๋ว ฟ้ายังไม่สางสนิท หมอกบางที่ประตูเมืองปกคลุมแม่น้ำซื่อสุ่ยหนาหนักชั้นหนึ่ง เขาสอดแผ่นผ้าไหมที่เขียนตัวเล็กเท่าเม็ดข้าวไว้ในแขนเสื้อ ครั้นจะขึ้นรถก็หันกลับไปมองกำแพงเมืองชีจิ๋วอีกครั้ง แสงรุ่งอรุณกำลังส่องลงบนเชิงเทินสำหรับยิงธนูด้านตะวันออกที่ถูกยกสูงขึ้น กิ่งอิฐที่ช่องเชิงเทินมีสีใหม่กว่าที่อื่น เพิ่งก่อขึ้นใหม่ในฤดูใบไม้ร่วงปีก่อน เขามองอยู่ชั่วครู่แล้วปล่อยม่านรถ รถม้าก็เคลื่อนออกจากประตูเมืองไปด้วยเสียงล้อครืนๆ
สิ่งที่เขียนบนผ้าไหมคือรายการค้าแลกเปลี่ยนฉบับหนึ่ง ชีจิ๋วจะใช้เสบียงสะสมปีละสามพันต้านแลกกับทองแดงดิบและแท่งเหล็กสีคล้ำที่ผลิตจากเหมืองทองแดงไคว่จีของกังตั๋ง ขนส่งจากกองเหลงข้ามแม่น้ำไปยังกังตั๋ง ส่วนกังตั๋งจะส่งมอบของที่ด่านหานโกว ทองแดงและเหล็กจะเข้าคลังกองเหลงโดยตรง
ราคาทองแดงคิดตามราคาตลาดของข้าวฟ่างในจงหยวนช่วงการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงของทุกปี เป็นการค้าที่เป็นธรรม เมื่อซุนกวนอ่านรายการจบก็วางไว้บนโต๊ะ จิวยี่ที่นั่งอยู่ตรงข้ามกำลังก้มเช็ดสายพิณเจียวเหว่ย ปลายนิ้วผ่านสายเกิดเสียงก้องเบาๆ กระจายไปในห้องโถงเงียบสงบเป็นคลื่นเสียงที่แทบไม่มีให้ได้ยิน
“เสบียงหนึ่งพันสือจำนวนสามพัน แลกกับพื้นที่แนวหลังที่มั่นคงแห่งหนึ่ง” ซุนกวนว่า