เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปีเจี้ยนอันที่สอง วันที่สิบเอ็ดเดือนเหมันต์
หิมะแรกที่หวยหลิงมาตั้งแต่ก่อนชีจิ๋ว เกล็ดหิมะตกลงในแม่น้ำซือสุ่ยกลายเป็นโคลนขุ่น ตกลงบนกองอาหารสัตว์จับตัวเป็นเปลือกน้ำแข็ง ตกลงบนหลังมือที่แตกระแหงของเหล่าทหารแล้วละลายเป็นริ้วสีเทาขาว
ลิโป้ยืนอยู่บนกำแพงเมืองหวยหลิงมองดูม้าศึกที่เบียดเสียดกันอยู่ใต้กำแพงเพื่อให้ไออุ่น พวกมันไม่ได้กินอาหารอิ่มมาสามวันแล้ว ซี่โครงปูดขึ้นมาทีละซี่ราวสันกระดานซักผ้า แผงคอจับเกล็ดน้ำค้างแข็ง ลมหายใจสีขาวที่พ่นออกมาลอยหายไปในลมหนาวเพียงชั่วครู่
"เสบียงยังเหลือเท่าใด" เขาถาม
ตันก๋งที่อยู่ข้างหลังลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เอ่ยเพียงสองคำ "ห้าวัน"
ห้าวัน ผ่านไปห้าวันปากทั้งห้าพันในเมืองหวยหลิงก็จะไม่มีอะไรใส่ลงไปอีก โจโฉมีกำลังทหารและม้าหนึ่งหมื่นของอิกิ๋มที่ยีหลำวางกำลังโดยไม่เคลื่อนทัพ หลิวฝู่ที่หับป๋าปิดประตูไม่ออกมาเหมือนเต่าที่หดเข้าไปในกระดอง กองกำลังเดิมของอ้วนสุดยึดเขาเป็นใหญ่ตามภูเขาต่าง ๆ ทั่วหวยหนำ เขารบมานับครั้งไม่ถ้วน จากเป๊งจิ๋วถึงลกเอี๋ยง จากกุนจิ๋วถึงชีจิ๋ว แต่บัดนี้เขาติดอยู่ในเมืองเล็กเท่าฝ่ามืออย่างหวยหลิง เบื้องหลังเป็นทุ่งหิมะที่ไม่มีใครสักคนส่งเสบียงมาให้เขาได้