เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันที่ 18 เดือน 2 ปีเจี้ยนอันที่สอง ขงเบ้งกับกวนอูเดินทางกลับชีจิ๋วจากหลงเสีย
ก่อนออกเดินทาง จงป๋าส่งไปจนถึงสิบลี้นอกเมืองจวี ตอนลาจาก เขาล้วงมีดสั้นเล่มหนึ่งจากในอ้อมอก ยัดใส่มือขงเบ้ง ฝักมีดทำจากหนังวัว ถูกขัดจนมันวาว ด้ามพันด้วยเชือกป่านเส้นเล็ก ปมผูกดูน่าเกลียดแต่แน่นหนามาก
“มีดเล่มนี้เป็นมีดที่ข้าใช้ตอนหนุ่ม ไม่ใช่มีดดีอะไร แต่สำหรับวัยของเจ้าก็เพียงพอแล้ว” จงป๋ากล่าว “เอาไว้ป้องกันตัว”
ขงเบ้งรับมีดด้วยสองมือ คำนับจงป๋าครั้งหนึ่ง แล้วขึ้นม้า ออกไปไกล เมื่อหันกลับไปมอง จงป๋ายังยืนอยู่ที่ทางแยกนั้น เมืองจวีเบื้องหลังเขาในหมอกยามเช้าลดเล็กลงเป็นเงาสีเทาจิ๋วเดียว
กวนอูขี่ม้าเคียงข้างมา จู่ๆ ก็กล่าวขึ้นว่า “ขงเบ้ง คำที่เจ้ากล่าวกับจงป๋าเมื่อคืนนั้นเป็นความจริงหรือ”
“คำใดหรือ”