กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางเจียจื่อกำลังคิดฟุ้งซ่านอยู่นั้น หูชิงเจียก็พลันยกแขนขึ้นมา ฟาดฝ่ามือเผียะเข้าที่ใบหน้าของจางเจียจื่อ
จางเจียจื่อได้สติขึ้นมาในทันใด
เขาเหลือบมองหูชิงเจีย ได้ยินเพียงเสียงนางละเมอพึมพำสองคำ มิได้ยินว่ามีความเคลื่อนไหวอะไรกันอื่นใดอีก
เขาพลันเกิดความคิดขึ้นมา จึงสะกิดผลักตัวหูชิงเจียเบา ๆ “ยางยาง เจ้าว่าข้าจะเป็นท่านพ่อที่ดีได้หรือไม่”
หูชิงเจียกำลังหลับสบาย ถูกเขาผลักจนรำคาญ จึงออกแรงผลักเขาทีหนึ่ง “อือ อย่ากวน”
จางเจียจื่อเห็นคิ้วของนางขมวดมุ่น ดวงตามิได้ลืมขึ้นแม้แต่น้อย ก็ล้มเลิกความคิด ถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะขยับกายเข้าไปโอบกอดนางไว้ “นอนเถิด นอนเถิด”