กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ข้าก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เห็นเพียงคนผู้นั้นแทงดาบเข้าไปในท้องของท่านโหว!”
จางเจียจื่อพยายามกดเสียงต่ำลง “แล้วตัวท่านโหวเล่า”
รอบด้านพลันตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงลมหนาวหวีดหวิว
หน้าอกของจางเจียจื่อพลันอึดอัด จากนั้นก็เค้นกำลังทั้งหมดทะลวงไอปราณที่อุดตันอยู่ในอก เอ่ยถามทีละคำ ๆ “เขา อยู่ ที่ ไหน”
พลทหารก้มศีรษะลงต่ำยิ่งกว่าเดิม “โหวหรูหยางได้รับบาดเจ็บสาหัสถูกพากลับมายังค่ายทหาร ทว่ากลับถูกผู้กองหวังปรักปรำว่าเป็นคนสมคบศัตรู จึงออกคำสั่งให้ประหารชีวิต”
“ท่านโหวประคองลมหายใจเฮือกหนึ่งไว้ พาเหล่าพี่น้องฝ่าวงล้อมออกไป เวลานี้ไม่ทราบว่าไปที่แห่งใดแล้ว”