กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูชิงเจียกลับมายังค่ายชิงเฟิงอีกครา
หลังได้พบหน้าจางเจียจื่อสักครา สภาพจิตใจของนางก็สงบลงมาก แม้กระทั่งคิ้วตาก็พลอยแลดูอ่อนโยนขึ้นมา
กวนไห่เห็นแล้วรู้สึกแปลกตายิ่งนัก จึงหมอบอยู่ข้างกายนางพลางออกปากจุ๊ จุ๊ ด้วยความประหลาดใจ “ข้านึกว่าพวกคนตระกูลใหญ่อย่างพวกเจ้าล้วนผูกพันกันด้วยผลประโยชน์ ไร้ซึ่งความผูกพันใดเสียอีก ไม่นึกเลยว่าความรู้สึกระหว่างเจ้ากับซื่อจื่อจางจะดียิ่งถึงเพียงนี้”
ยามเอ่ยถึงจางเจียจื่อ หูชิงเจียก็ผุดรอยยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว “ความจริงเขาคือท่านพี่ของข้า ดีต่อข้าอย่างยิ่ง”
“อ้อ~” กวนไห่พลันตาสว่าง ลากเสียงยาวตอบรับคำหนึ่ง “ท่านพี่กับน้องสาวลูกพี่ลูกน้องนี่เอง มิน่าเล่า”