กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งสลัวราง หูชิงเจียก็ลุกขึ้นมาเก็บข้าวของ พอล้างหน้าบ้วนปากเสร็จเรียบร้อย ก้าวพ้นประตูออกมา ก็พบกับกวนไห่ที่กำลังจะออกไปข้างนอกพอดิบพอดี
พอเห็นหูชิงเจีย เขาจึงเลิกคิ้วขึ้น “เยวี่ยหมิง ไฉนเจ้าตื่นเช้าเพียงนี้”
“กวนไห่” หูชิงเจียมีสีหน้าจริงจังอย่างหาได้ยาก “ข้ามีธุระจะหารือกับเจ้า”
ทว่ากวนไห่กลับมิได้ใส่ใจ “ข้ารีบจะออกไปข้างนอก มีเรื่องอะไรกัน ไว้รอข้ากลับมาก่อนค่อยว่ากันเถอะ วันนี้ข้าจะรีบกลับมาให้เร็วหน่อย”
ขณะเอ่ย ฝีเท้าของเขาก็เร่งรีบเตรียมจะก้าวออกไปด้านนอก
“เมื่อคืน หู่ซานคิดจะฆ่าข้า”
ฝีเท้าของกวนไห่ชะงักงันลงฉับพลัน
พื้นรองเท้าเสียดสีกับพื้นดิน ส่งเสียงเสียดสีอันแสบแก้วหูขึ้นมาคราหนึ่ง