กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ท่านคิดหรือว่าการที่ท่านเอ่ยเหตุผลที่อ้างว่าทำเพื่อข้าเหล่านี้ออกมา แล้วข้าจะต้องซาบซึ้งใจจนน้ำตานองหน้า ต้องรู้สึกละอายใจและกระสับกระส่ายต่อการซักไซ้อย่างขาดสติและไม่ยั้งคิดของข้าเมื่อครู่นี้?”
โหวจิ้งไห่ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ข้ามิได้มีเจตนาเช่นนั้น”
ฮูหยินโหวหุบรอยยิ้มลง แววตาเปี่ยมด้วยความจริงจัง “สิ่งที่ข้าต้องการแต่ไหนแต่ไรมา มิใช่การที่ท่านคิดเอาเองว่าดีต่อข้าแล้วจัดการทุกสิ่งเพียงลำพัง สิ่งที่ข้าต้องการคือการที่ท่านสามารถสื่อสารและบอกกล่าวแก่ข้าได้ทันท่วงที มีเรื่องราวใดก็เอ่ยปากบอกข้าสักคำ”
“มิใช่เป็นเช่นยามนี้ ที่มีเพียงข้าคนเดียวที่คอยพูด คอยบอกอยู่ตลอดเวลา บางครา ข้าก็รู้สึกจริง ๆ ว่าท่านเป็นคนใบ้คนหนึ่ง”