เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หนึ่งชั่วยามก่อนหน้า
หลังจากเฉียวหรูซวงจัดวางหูชิงเจียไว้ในโถงชั้นในแล้ว นางก็แต่งหน้าทำผมครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบร้อนก้าวออกจากประตูไป
นางกำนัลน้อยที่คอยปรนนิบัติรับใช้ใกล้ชิดเดินตามหลังนาง พลางเจื้อยแจ้วไม่หยุดปาก เห็นได้ชัดว่าเบิกบานใจยิ่งนัก
“เป่าหลิน ฝ่าบาททรงดีต่อท่านเหลือเกินเจ้าค่ะ ถึงกับทรงอนุญาตให้พ่อบุญธรรมของท่านเข้ามาพบท่านในวังได้ นี่นับเป็นพระมหากรุณาธิคุณและเกียรติยศอันยิ่งใหญ่เทียมฟ้าจริง ๆ”
เฉียวหรูซวงแค่นหัวเราะเสียงหนึ่ง เอ่ยขัดคำพูดของนาง “ฝ่าบาทจะทรงอนุญาตให้พ่อบุญธรรมเข้าวังเพราะข้าได้อย่างไร หากมิใช่เพราะต่งเหม่ยเหริน ข้าก็เป็นเพียงผลพลอยได้ติดสอยห้อยตามมาเท่านั้น”
ต่งเหม่ยเหรินตั้งครรภ์ จึงดึงแขนฮ่องเต้ออดอ้อนฉอเลาะ บอกว่าตนเองคิดถึงท่านพ่อท่านแม่เพียงใด