กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูซื่อเหนียงเพิ่งจะลุกขึ้น หูชิงเจียก็จับมือนางไว้ทันทีไม่ยอมให้นางเดินไป
“น้องสาวสี่ มิใช่ของแปลกประหลาดอะไรกัน เพียงแต่โถงชั้นในกำลังปัดกวาด หญิงรับใช้เพียงยกของที่ขนออกไปกลับคืนมาเท่านั้น”
สองสามวันมานี้หูซื่อเหนียงอยากทำอะไรกัน หูชิงเจียไม่เคยไม่อนุญาต แม้บางคราจะแสดงสีหน้าลำบากใจ แต่เมื่อรบเร้าเซ้าซี้เข้าหน่อย สุดท้ายหูชิงเจียก็มักจะยอมตกลงเสมอ
ยามนี้ถูกนางขัดขวางกะทันหันเช่นนี้ ในใจของหูซื่อเหนียงจึงบังเกิดความไม่สบอารมณ์ขึ้นมาทันที
นางสะบัดมือของหูชิงเจียออกอย่างแรง ขมวดคิ้ว น้ำเสียงแหลมสูง “ในเมื่อมิใช่ของแปลกประหลาดอะไรกัน ข้าจะเดินไปดูสักหน่อยจะเป็นไรไป ข้าเป็นน้องสาวของเจ้า หรือว่าเพียงแค่ดูในเรือนของเจ้าก็ยังไม่อนุญาตหรือ”
หูชิงเจียขมวดคิ้วเล็กน้อย บิดผ้าเช็ดหน้าพลางมองไปยังห้องโถงหลักห้องนั้น ครุ่นคิดไปมา ก็ยังคงไม่ยอมผ่อนปรน