กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางเจียจื่อฟังออกถึงความประหม่ากังวลในคำพูดของหูชิงเจีย ทว่ายังคงขานรับแผ่วเบาคำหนึ่ง
ศีรษะของหูชิงเจียก้มต่ำลงไปอีก น้ำเสียงยิ่งหม่นหมองลง “ท่านพี่ ความจริงแล้ว ข้าไม่ได้เป็นยางยางที่ดีพร้อมถึงเพียงนั้นในใจท่านเลยสักนิด”
“ข้าทั้งเห็นแก่ตัวทั้งขลาดกลัว ก่อนหน้านี้ไม่ยอมให้คำตอบที่แน่นอนแก่ท่านพี่ แต่กลับคิดอยากให้ท่านพี่ละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อหยุดรอข้า เพียงเพราะความเห็นแก่ตัวในก้นบึ้งหัวใจ”
“เมื่อครู่ ข้ายังเผชิญหน้าหักหาญกับท่านพ่อของข้าถึงเพียงนั้น…”
หูชิงเจียคิดว่า ตนเองในใจจางเจียจื่อควรจะต้องอ่อนโยนงดงามมาโดยตลอด ทว่าท่าทางร้ายกาจเย็นชาเมื่อครู่นี้ กลับถูกเขาล่วงรู้จนหมดสิ้นแล้ว