เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูชิงเจียซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของจางเจียจื่อ หลั่งน้ำตาเงียบ ๆ อยู่ชั่วครู่ อารมณ์ที่ซุกซ่อนอยู่ภายในใจจึงค่อยได้ระบายออกมา
จางเจียจื่อมิได้เร่งเร้า เพียงกอดนางไว้อย่างเงียบสงบ ฝ่ามือลูบไล้ท้ายทอยของนางแผ่วเบา เอียงศีรษะจุมพิตขมับของนางเป็นครั้งคราว ปลอบประโลมอย่างไร้เสียง
เนิ่นนานผ่านไป ในที่สุดหูชิงเจียก็สงบลงได้ ถอยกายออกจากอ้อมอกของจางเจียจื่อเล็กน้อย
ร้องไห้มาแล้ว ทั้งยังถูกซุกแน่นอยู่ตรงหน้าอกของจางเจียจื่อ เปลือกตาของภรรยาน้อยจึงแดงก่ำไปหมด ดูแล้วราวกับกระต่ายที่น่าสงสารและน้อยเนื้อต่ำใจตัวหนึ่ง
ภายในใจของจางเจียจื่อยิิ่งอึดอัดแน่น น้ำเสียงพลอยทุ้มต่ำลงตามไปด้วย “อยากดื่มน้ำสักหน่อยหรือไม่”
หูชิงเจียส่ายหน้า
จางเจียจื่อโอบพานางไปนั่งลงข้างโต๊ะ “ยางยาง เกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่”