เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูชิงเจียมึนงงไปหมดทั้งตัว
วันนี้ก็เหมือนเช่นเคย เมื่อสถาบันเลิกเรียน นางก็นั่งรถม้าไปยังโรงเรียน ช่วงนี้ผู้ลี้ภัยลดลงไปมาก ทางฝั่งโรงเรียนจึงว่างเว้นจากความวุ่นวายไปมิใช่น้อย หูชิงเจียสั่งความเรื่องราวต่าง ๆ เพียงเล็กน้อยก็กลับจวนโหวจิ้งไห่
ใครเล่าจะรู้ว่าพอก้าวลงจากรถม้า ก็เห็นโหวจิ้งไห่กับฮูหยินโหว รวมทั้งเหล่านายท่านและฮูหยินของเรือนสอง เรือนสาม และเรือนสี่ต่างยืนอยู่ตรงหน้าประตูใหญ่
แน่นอนว่า ยังมีจางเจียจื่ออีกคนหนึ่งด้วย
ยามปกติประตูใหญ่กว่างเลี่ยงสีชาดนี้มิได้เปิด ทว่าวันนี้กลับเปิดอ้ากว้าง ไม่รู้ว่ามีเรื่องราวใหญ่โตอะไรกัน
หูชิงเจียเห็นแล้วประหลาดใจนัก จึงเดินเข้าไปคารวะผู้อาวุโสหลายท่าน แล้วหยุดยืนอยู่ข้างกายจางเจียจื่อในระยะไม่ไกลโดยจิตสำนึก “ท่านพี่ เหตุใดท่านลุงและป้าสะใภ้หลายท่านถึงได้มายืนอยู่ที่หน้าประตูกันหมดเล่าเจ้าคะ”